سیستم اعلام حریق متعارف

سیستم اعلام حریق متعارف (Conventional) یک نوع سیستم هشدار حریق است که برای تشخیص حریق در یک محدوده یا منطقه (زون) خاص از ساختمان استفاده می‌شود. این سیستم‌ها با استفاده از تجهیزاتی مانند دتکتورهای دود و حرارت، شستی‌های اعلام حریق، آژیرها و فلاشرها، حریق را تشخیص داده و افراد را از وقوع حادثه مطلع می‌کنند. در این سیستم‌ها، هر زون به یک مدار مجزا متصل است و در صورت وقوع حریق، زون آسیب‌دیده مشخص می‌شود، اما مکان دقیق حریق به طور دقیق مشخص نمی‌شود. اجزای اصلی سیستم اعلام حریق متعارف:

مرکز کنترل (Control Panel):
این بخش وظیفه دریافت سیگنال‌های هشدار از دتکتورها و شستی‌ها، پردازش آن‌ها و فعال‌سازی آژیرها و فلاشرها را بر عهده دارد.
دتکتورها:
این تجهیزات شامل دتکتورهای دود و حرارت هستند که علائم اولیه حریق را تشخیص می‌دهند و سیگنال هشدار را به مرکز کنترل ارسال می‌کنند. 

شستی‌های اعلام حریق: این شستی‌ها به افراد این امکان را می‌دهند تا در صورت مشاهده حریق، به صورت دستی هشدار را فعال کنند. آژیرها و فلاشرها: این تجهیزات برای اعلام صوتی و بصری حریق استفاده می‌شوند و افراد را از وقوع حادثه مطلع می‌کنند. تغذیه و سیم کشی: سیستم اعلام حریق متعارف به یک منبع تغذیه برای تأمین انرژی مورد نیاز و همچنین یک شبکه سیم کشی برای ارتباط بین اجزا نیاز دارد.